احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

372

اسرار گياهان دارويى ( فارسى )

درخت در جزاير كانارى ، سواحل مديترانه تا آسياى صغير و سوريه ، قفقاز ، ايران ، افغانستان و پاكستان انتشار دارد ، در ايران در جنگلهاى نيم‌خشك فارس ، كرمان ، يزد ، بلوچستان ، خراسان ، آذربايجان شرقى و غربى ، كردستان ، باختران ، لرستان تا ارتفاع 3000 متر از سطح دريا و در قزوين و كلاك نزديك كرج ديده مىشود . مغز دانهء جلقوزه طبيعت آن : گرم و خشك است . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد ، مفتح سدهء جگر و سپرز و مسهل بلغم است ، قاعده‌آور و ادرارآور است ، خون بواسير كه قطع شده است را باز مىكند ، معده و كليه را گرم مىسازد ، نفخ و گاز را تحليل مىبرد ، سرفه را تسكين مىدهد ، نيروى جنسى را تقويت مىنمايد ، فلج و لقوه و استسقا را درمان مىكند . 2 - خوردن آن با سركه براى پاك كردن كبد و رفع سردرد نافع است . 3 - آن را نرم بكوبيد و هر شب ضماد نماييد ، پوست صورت را روشن مىكند ، ماه‌گرفتگى را به مرور بر طرف مىسازد ، زخمهاى بزرگ را درمان مىكند . 4 - موقعى كه ريزش مو زياد باشد و سر در حال خلوط شدن است ، آن را بسوزانيد و ضماد كنيد بسيار مفيد خواهد بود . تذكر : بطئىالهضم است و براى گرم‌مزاجان مضر مىباشد . مصلح آن كتيرا - سركه - سكنجبين . روغن جلقوزه طبيعت آن : گرم و خشك است . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . مبهى است و صدا را باز مىكند ، براى باز كردن انسداد گرفتگىهاى مجارى عروق و رفع سختى در ترشح ادرار مفيد است ، اعصاب را تقويت مىكند ، درد كمر تا زانو و فلج و لقوه و يرقان را درمان مىكند . 2 - آن را با سركه هم بخوريد و هم بر اعضاء بماليد . براى دفع انواع سمّ و رفع سردى اعضا مفيد است . تذكر : تشنگى مىآورد و مصلح آن تباشير است .